หน้าแข้งอักเสบ (Shin Splints) คืออะไร?

ทำความรู้จักกับ “หน้าแข้งอักเสบ” – อาการที่พบได้บ่อยในนักวิ่งและคนรักสุขภาพ

เมื่อพูดถึงอาการบาดเจ็บที่พบบ่อยในหมู่คนออกกำลังกาย โดยเฉพาะนักวิ่ง “หน้าแข้งอักเสบ” หรือ Shin Splints คือหนึ่งในปัญหาที่หลายคนเคยประสบ หรืออาจกำลังเผชิญอยู่โดยไม่รู้ตัว บางคนรู้สึกเจ็บแปลบตรงหน้าแข้งเวลาวิ่งหรือเดินมาก ๆ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร

บทความนี้จะพาคุณไปรู้จักกับอาการนี้อย่างละเอียด ทั้งสาเหตุ อาการ วิธีป้องกัน และแนวทางการดูแลตัวเองแบบง่าย ๆ เพื่อให้คุณสามารถกลับมาใช้ชีวิตหรือออกกำลังกายได้อย่างมั่นใจอีกครั้ง

หน้าแข้งอักเสบ คืออะไร?

หน้าแข้งอักเสบ (Shin Splints) คืออาการปวดบริเวณด้านหน้าหรือด้านในของกระดูกหน้าแข้ง (Tibia) ซึ่งเกิดจากการอักเสบของกล้ามเนื้อ เนื้อเยื่อ หรือเยื่อหุ้มกระดูกบริเวณนั้น มักเกิดในผู้ที่ออกกำลังกายที่มีแรงกระแทกสูง เช่น วิ่ง, เต้นแอโรบิก, หรือเล่นกีฬาแบบมีการกระโดดซ้ำ ๆ

อาการของหน้าแข้งอักเสบ

ปวดหรือรู้สึกตึงบริเวณหน้าแข้ง โดยเฉพาะด้านใน

ผู้ที่มีอาการหน้าแข้งอักเสบมักรู้สึกเจ็บหรือปวดลึกบริเวณด้านในของกระดูกหน้าแข้ง (medial tibia) ซึ่งเป็นแนวยาวตามกระดูกบริเวณขาด้านล่างด้านหน้า โดยความรู้สึกที่เกิดขึ้นอาจไม่ใช่แค่ความเจ็บเท่านั้น แต่ยังมีลักษณะตึงแน่นคล้ายกล้ามเนื้อถูกดึงตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาสัมผัส หรือเมื่อยืนหรือลงน้ำหนักนาน ๆ

ในบางราย อาจรู้สึกเหมือนมี “ความร้อน” หรือ “แสบลึก ๆ” อยู่ภายในเนื้อเยื่อที่อักเสบ อาการนี้มักเริ่มจากระดับเล็กน้อยในช่วงต้น และค่อย ๆ รุนแรงขึ้นเมื่อไม่ดูแล

ปวดมากขึ้นเมื่อออกแรงหรือเคลื่อนไหว เช่น วิ่ง เดินเร็ว หรือกระโดด

หนึ่งในสัญญาณชัดเจนของอาการนี้คือ “ปวดมากขึ้นเมื่อเคลื่อนไหว” โดยเฉพาะกิจกรรมที่มีแรงกระแทกซ้ำ ๆ เช่น:

• การวิ่งระยะไกลหรือวิ่งเร็ว
• เดินขึ้นหรือลงบันไดเร็ว ๆ
• กระโดดเชือก
• เต้นแอโรบิก

ในช่วงแรกของอาการ บางคนอาจรู้สึกว่าเจ็บเพียงเล็กน้อยขณะเริ่มวิ่ง แต่เมื่อวิ่งต่อไปเรื่อย ๆ อาการเจ็บจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่สามารถทนได้ และจำเป็นต้องหยุดกิจกรรมนั้นทันที

หากไม่ได้พัก อาการอาจลามเป็นอาการเรื้อรัง

หากยังฝืนออกกำลังกายต่อไปโดยไม่ให้เวลากล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อได้ฟื้นตัว อาการหน้าแข้งอักเสบมีแนวโน้มลุกลามกลายเป็นอาการเรื้อรัง ซึ่งจะรักษาได้ยากขึ้น และต้องใช้เวลาพักฟื้นนานกว่าเดิมมาก

การอักเสบที่เป็นเรื้อรังอาจนำไปสู่ภาวะที่ร้ายแรงขึ้น เช่น:

• การเกิดจุดกระดูกร้าว (Stress Fracture) บริเวณกระดูกหน้าแข้ง
• การเสียสมดุลการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อรอบขา
• การเปลี่ยนท่าทางการเดินหรือวิ่ง ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดอาการบาดเจ็บในส่วนอื่น เช่น เข่าหรือสะโพก

ดังนั้นการพักผ่อนและเริ่มดูแลตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงเป็นสิ่งสำคัญมาก

ในบางกรณีอาจมีอาการบวมเล็กน้อย

แม้อาการบวมจะไม่ใช่ลักษณะเด่นของหน้าแข้งอักเสบ แต่ก็พบได้ในบางราย โดยเฉพาะผู้ที่ออกกำลังกายหนักเกินไปอย่างต่อเนื่อง การอักเสบที่เกิดขึ้นในกล้ามเนื้อหรือเยื่อหุ้มกระดูก อาจทำให้เกิดการสะสมของของเหลวในเนื้อเยื่อ ทำให้บริเวณหน้าแข้งดูบวมเล็กน้อย และอาจรู้สึกตึงเวลาสัมผัสหรือขยับขา

ถ้าอาการบวมรุนแรงขึ้น หรือลุกลามจนปวดมากแม้ไม่ได้ขยับ อาจเป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายกำลังมีการอักเสบรุนแรง หรืออาจเป็นภาวะอื่นที่ต้องได้รับการตรวจวินิจฉัยโดยผู้เชี่ยวชาญทันที

สาเหตุของหน้าแข้งอักเสบ

“หน้าแข้งอักเสบ” หรือ Shin Splints ไม่ใช่อาการที่เกิดขึ้นแบบฉับพลัน แต่เป็นผลสะสมจากพฤติกรรมบางอย่างที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ต่อเนื่อง โดยเฉพาะในคนที่เริ่มต้นออกกำลังกาย หรือเพิ่มระดับการฝึกอย่างรวดเร็ว โดยที่ร่างกายยังปรับตัวไม่ทัน

อาการอักเสบนี้มักเกี่ยวข้องกับแรงกระแทกซ้ำ ๆ ต่อเนื้อเยื่อรอบกระดูกหน้าแข้ง หรือการใช้งานกล้ามเนื้ออย่างหนักเกินไป ทำให้เกิดการระคายเคืองบริเวณเยื่อหุ้มกระดูก หรือในบางกรณีกล้ามเนื้อฉีกขนาดเล็กโดยไม่รู้ตัว

สาเหตุหลักที่พบบ่อย ได้แก่:

1. ออกกำลังกายมากเกินไปโดยไม่มีการเตรียมตัว

หนึ่งในสาเหตุหลักของหน้าแข้งอักเสบคือการเร่งเริ่มกิจกรรมทางกายภาพอย่างรวดเร็วเกินไป เช่น:

• วิ่งระยะไกลทันทีโดยไม่มีพื้นฐาน
• เพิ่มความเร็วหรือระยะทางวิ่งในเวลาอันสั้น
• เล่นกีฬาแบบมีแรงกระแทก เช่น บาสเกตบอล หรือเต้นแบบ high-impact โดยไม่มีการฝึกปรับสภาพร่างกาย

การวอร์มอัพไม่เพียงพอ หรือ การไม่ให้กล้ามเนื้อมีเวลาฟื้นตัว ก็ถือเป็นความเสี่ยงที่ทำให้เนื้อเยื่อเกิดการอักเสบ และเจ็บปวดบริเวณหน้าแข้งได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะในผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับการออกกำลังกายมาก่อน

2. ใช้รองเท้าไม่เหมาะสม

รองเท้าเป็นอุปกรณ์สำคัญที่ช่วยดูดซับแรงกระแทกจากพื้นเวลาที่คุณเดินหรือวิ่ง หากรองเท้าเก่า พื้นสึก หรือไม่รองรับสรีระเท้าอย่างเหมาะสม อาจทำให้แรงกระแทกถูกส่งผ่านโดยตรงมาที่กระดูกหน้าแข้ง

• รองเท้าพื้นบาง ไม่มีแรงซัพพอร์ต
• รองเท้าไม่เหมาะกับประเภทกีฬา (เช่น ใช้รองเท้าวิ่งเล่นบาส)
• เลือกรองเท้าที่ไม่เหมาะกับรูปเท้า เช่น เท้าแบนแต่ใส่รองเท้าทรงแคบ

ผลลัพธ์คือ: กระดูกหน้าแข้งและกล้ามเนื้อรอบข้างรับแรงมากเกินไป จนเกิดการอักเสบได้ง่าย

3. พื้นผิวที่วิ่งหรือออกกำลังกาย

พื้นผิวที่แข็งหรือไม่เรียบเป็นอีกปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อหน้าแข้งอักเสบ เพราะพื้นเหล่านี้ไม่สามารถดูดซับแรงกระแทกได้ดี ทำให้ขาต้องรับแรงโดยตรง เช่น:

• วิ่งบนพื้นคอนกรีตหรือยางมะตอย
• ออกกำลังกายในยิมที่พื้นแข็งโดยไม่ใช้แผ่นรอง
• วิ่งบนพื้นต่างระดับ เช่น เนินลาด หรือทางเอียง

หากต้องออกกำลังกายบนพื้นผิวเหล่านี้เป็นเวลานานโดยไม่มีการปรับเทคนิคการเคลื่อนไหว หรือไม่มีอุปกรณ์เสริม (เช่น แผ่นรองรับแรงกระแทก) อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดแรงกดซ้ำ ๆ ที่หน้าแข้ง

4. โครงสร้างร่างกาย (Biomechanics)

บางคนมีโครงสร้างร่างกายที่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวและการลงน้ำหนักผิดปกติ ซึ่งอาจทำให้กล้ามเนื้อบางส่วนทำงานหนักเกินไป จนเกิดการอักเสบ โดยเฉพาะ:

• เท้าแบน (Flat feet): ทำให้เท้าล้มเข้าด้านใน (Overpronation) ส่งผลให้กล้ามเนื้อ tibialis posterior ต้องทำงานหนัก
• ความยาวขาสองข้างไม่เท่ากัน: ทำให้ข้างหนึ่งรับน้ำหนักมากเกินไป
• การลงเท้าผิดท่า: เช่น วิ่งโดยลงส้นหนักเกินไป หรือปลายเท้าบิด

นอกจากนี้ ปัญหาท่าทางการเดิน/วิ่งที่ไม่เหมาะสม เช่น เดินลากเท้า หรือวิ่งลงส้นแรง ๆ เป็นประจำ ก็เป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยเช่นกัน

ปัจจัยเสริมอื่น ๆ ที่อาจมีผล

• ฝึกซ้อมกีฬาแบบต่อเนื่องโดยไม่มีวันพัก (Overtraining)
• น้ำหนักตัวมากกว่ามาตรฐาน ทำให้ขาและหน้าแข้งต้องรับแรงกดมากขึ้น
• ความเครียดสะสมในร่างกายหรือกล้ามเนื้อที่อ่อนแรง

วิธีดูแลและบรรเทาอาการเบื้องต้น

หากคุณเริ่มมีอาการหน้าแข้งอักเสบ สิ่งที่ควรทำในระยะแรกคือการพักผ่อนและดูแลตัวเองอย่างถูกวิธี:

1. พักและหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่ทำให้ปวด

งดกิจกรรมที่ต้องใช้ขาเยอะ เช่น วิ่ง หรือกระโดด เพื่อให้กล้ามเนื้อได้ฟื้นตัว

2. ประคบเย็น

ใช้ถุงน้ำแข็งประคบบริเวณที่ปวดวันละ 2-3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 15-20 นาที ช่วยลดการอักเสบ

3. ยืดกล้ามเนื้อและเสริมสร้างความแข็งแรง

การยืดกล้ามเนื้อขา โดยเฉพาะกล้ามเนื้อหน้าแข้งและน่อง จะช่วยลดแรงตึง และลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บซ้ำ

4. เปลี่ยนรองเท้า

เลือกรองเท้าที่มีซัพพอร์ตดี และเหมาะกับรูปเท้าของคุณ

การป้องกันหน้าแข้งอักเสบ (Preventing Shin Splints)

“ป้องกันไว้ดีกว่าแก้” ยังคงเป็นคำที่ใช้ได้จริงเสมอ โดยเฉพาะในกรณีของอาการหน้าแข้งอักเสบ ซึ่งสามารถหลีกเลี่ยงได้หากเรารู้จักปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่าง และให้ความสำคัญกับการดูแลร่างกายอย่างเหมาะสมในระหว่างการออกกำลังกาย

การป้องกันไม่จำเป็นต้องใช้วิธีซับซ้อน เพียงแต่ต้องทำอย่างสม่ำเสมอและมีวินัย โดยสามารถเริ่มต้นได้จากเทคนิคพื้นฐานเหล่านี้:

1. วอร์มอัพและคูลดาวน์ทุกครั้ง ก่อนและหลังออกกำลังกาย

การ วอร์มอัพ (Warm-up) เป็นการเตรียมความพร้อมของกล้ามเนื้อก่อนการใช้งาน ช่วยให้เลือดไหลเวียนดีขึ้น กล้ามเนื้อยืดหยุ่นมากขึ้น และลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ โดยเฉพาะในบริเวณขาล่างที่เกี่ยวข้องกับการวิ่งหรือเดินเร็ว

ตัวอย่างการวอร์มอัพ:

• เดินเบา ๆ 5-10 นาที
• การยืดกล้ามเนื้อแบบไดนามิก เช่น ยืดกล้ามเนื้อหน้าแข้ง น่อง และต้นขาแบบเคลื่อนไหว

ส่วนการ คูลดาวน์ (Cool-down) เป็นการช่วยให้ร่างกายปรับจากสภาวะที่ใช้งานหนักกลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างปลอดภัย พร้อมลดอาการเมื่อยล้าและการสะสมของกรดแลคติกในกล้ามเนื้อ

2. เพิ่มระดับการออกกำลังกายอย่างค่อยเป็นค่อยไป

หลายคนพลาดตรงจุดนี้ โดยเฉพาะมือใหม่ที่ตื่นเต้นกับการเริ่มต้นออกกำลังกาย หรือผู้ที่หยุดไปนานแล้วกลับมาฝึกใหม่

แนวทางที่แนะนำคือ หลัก 10% Rule — เพิ่มความหนัก ระยะทาง หรือระยะเวลาออกกำลังกายไม่เกิน 10% ต่อสัปดาห์ เพื่อให้ร่างกายมีเวลาปรับตัวและเสริมสร้างความแข็งแรงอย่างปลอดภัย

หากรีบร้อนเพิ่มภาระให้ร่างกาย อาจทำให้กล้ามเนื้อรอบหน้าแข้งต้องทำงานหนักเกินขีดจำกัด จนเกิดการอักเสบได้ง่าย

3. ใช้รองเท้าที่เหมาะสมกับประเภทของกิจกรรม

รองเท้าไม่ใช่แค่แฟชั่น แต่เป็นอุปกรณ์ป้องกันอาการบาดเจ็บชั้นดี โดยเฉพาะในกิจกรรมที่ต้องลงน้ำหนักผ่านขาโดยตรง เช่น วิ่ง เดิน หรือเต้น

เลือกอย่างไรให้เหมาะสม?

• เลือกรองเท้าสำหรับกิจกรรมเฉพาะ เช่น รองเท้าวิ่งสำหรับการวิ่ง
• ควรมี ระบบรองรับแรงกระแทก (Shock Absorption) ที่ดี
• ควรเปลี่ยนรองเท้าทุก 500-800 กิโลเมตร หรือเมื่อรองเท้าเริ่มหมดสภาพ
• หากคุณมี ภาวะเท้าแบน หรือเท้าล้มใน อาจพิจารณาใช้แผ่นรองเฉพาะบุคคล (Orthotics)

4. หลีกเลี่ยงการวิ่งบนพื้นแข็งเป็นเวลานาน

การออกกำลังกายบนพื้นผิวแข็ง เช่น คอนกรีต ลานจอดรถ หรือพื้นยางมะตอย ทำให้แรงกระแทกสะท้อนกลับเข้าสู่กระดูกหน้าแข้งโดยตรงมากกว่าพื้นผิวที่ดูดซับแรงได้ดี เช่น พื้นสนามหญ้า พื้นลู่วิ่งยาง หรือเครื่องวิ่งไฟฟ้า

หากคุณเลี่ยงพื้นแข็งไม่ได้ ลองใช้วิธีต่อไปนี้:

• ใช้รองเท้าที่มีพื้นหนาและนุ่มเป็นพิเศษ
• จำกัดระยะเวลาในการออกกำลังกายบนพื้นผิวนั้น
• ปรับเปลี่ยนกิจกรรม เช่น วิ่งบนเครื่อง treadmill หรือปั่นจักรยานแทนบางวัน

5. ฝึกความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อขาอย่างสม่ำเสมอ

กล้ามเนื้อที่ตึงหรือไม่สมดุลมักเป็นต้นเหตุให้กล้ามเนื้อบางส่วนทำงานหนักเกินไป ส่งผลให้เกิดการอักเสบที่หน้าแข้งได้ง่ายขึ้น

การฝึกความยืดหยุ่นควรเน้นที่:

• กล้ามเนื้อหน้าแข้ง (Tibialis anterior)
• กล้ามเนื้อน่อง (Gastrocnemius & Soleus)
• กล้ามเนื้อรอบข้อเท้าและข้อเข่า

ตัวอย่างท่า Stretching ที่แนะนำ:

• ยืดน่องด้วยการพิงกำแพง
• ท่า Calf stretch บนขั้นบันได
• ท่ายืดหน้าแข้งแบบนั่งเหยียดเท้า (Seated Shin Stretch)

ควรฝึกวันละ 5-10 นาที หลังออกกำลังกาย เพื่อให้กล้ามเนื้อฟื้นตัวและป้องกันการเกิดอาการเรื้อรัง

การฟังเสียงร่างกายคือกุญแจสำคัญ

บางครั้ง การป้องกันที่ดีที่สุดคือ การหยุดและฟังร่างกายของตัวเอง หากคุณเริ่มรู้สึกเจ็บหรือไม่สบายบริเวณหน้าแข้ง อย่าฝืน ควรลดระดับกิจกรรม หรือพักทันที การปล่อยให้เจ็บสะสมอาจนำไปสู่อาการที่รักษายากขึ้นในระยะยาว

หน้าแข้งอักเสบ vs กระดูกร้าว – อย่าสับสน!

หากคุณเริ่มมีอาการปวดบริเวณหน้าแข้ง หลายคนมักตั้งคำถามว่า… “นี่ใช่แค่หน้าแข้งอักเสบ หรือเป็นกระดูกร้าว?” เพราะทั้งสองอาการนี้มีลักษณะบางอย่างที่คล้ายกัน เช่น อาการปวดขณะวิ่ง เดิน หรือเคลื่อนไหวขา จนทำให้แยกได้ยากในช่วงแรก

แต่จริง ๆ แล้ว “หน้าแข้งอักเสบ” (Shin Splints) และ “กระดูกร้าว” (Stress Fracture) คืออาการคนละกลุ่มกันโดยสิ้นเชิง ทั้งในด้านสาเหตุ ลักษณะอาการ และวิธีรักษา หากแยกไม่ออกหรือวินิจฉัยผิด อาจนำไปสู่การรักษาที่ไม่ตรงจุด และทำให้ปัญหาเรื้อรังยิ่งขึ้น

ต่อไปนี้คือการเปรียบเทียบแบบชัดเจนเพื่อช่วยให้คุณเข้าใจมากขึ้น 👇

ลักษณะเปรียบเทียบ	หน้าแข้งอักเสบ (Shin Splints)	กระดูกร้าว (Stress Fracture)
ตำแหน่งที่เจ็บ	ปวดบริเวณกว้างตามแนวด้านในของกระดูกหน้าแข้ง	ปวดเฉพาะจุดบริเวณกระดูกหน้าแข้ง มักเป็นจุดเล็ก ๆ ที่ชัดเจน
ลักษณะอาการปวด	ปวดแบบตึง ๆ หรือแสบลึกเมื่อออกแรง มักเริ่มเบาแล้วค่อย ๆ รุนแรง	ปวดแบบเฉียบพลัน ลึก แหลม และชัดเจน รู้สึกเจ็บแม้ไม่ขยับ
เกิดขึ้นจากอะไร	การใช้งานกล้ามเนื้อและเยื่อหุ้มกระดูกมากเกินไป เช่น วิ่งมากเกินไป	การสะสมของแรงกดซ้ำ ๆ จนเกิดรอยร้าวเล็ก ๆ ที่กระดูก
การตอบสนองต่อการพัก	พักแล้วอาการดีขึ้นเร็วภายในไม่กี่วันถึง 1-2 สัปดาห์	พักแล้วอาการอาจยังไม่ดีขึ้น ต้องพักนาน 6-8 สัปดาห์ขึ้นไป
การกดเจ็บ	เจ็บตึงเมื่อนวดบริเวณกว้างของหน้าแข้ง	เจ็บชัดเจนเฉพาะจุดเล็ก ๆ และมักมีอาการสะดุ้งเมื่อกด
การบวม	อาจบวมน้อยหรือไม่บวมเลย	อาจมีอาการบวมเฉพาะจุด และมีการอักเสบร่วม
การรักษา	รักษาด้วยการพัก ประคบเย็น ยืดกล้ามเนื้อ และเปลี่ยนพฤติกรรม	อาจต้องใช้เฝือก ไม้ค้ำ พักนาน และตรวจทางภาพถ่ายรังสี
การวินิจฉัย	ส่วนใหญ่ใช้การซักประวัติและตรวจร่างกาย	จำเป็นต้องใช้ X-ray หรือ MRI เพื่อยืนยันการวินิจฉัย
ระยะเวลาฟื้นตัว	ประมาณ 2–4 สัปดาห์	6–12 สัปดาห์ หรือมากกว่านั้น หากร้าวหลายจุด

คำแนะนำ: อย่าปล่อยให้อาการเจ็บหน้าแข้งเรื้อรังโดยไม่ตรวจ

ถ้าคุณเริ่มรู้สึกว่าอาการปวดของตัวเองไม่ได้ดีขึ้นแม้พักเป็นเวลาหลายวัน หรือเริ่มเจ็บเฉพาะจุดมากขึ้น ควรรีบพบแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านกายภาพบำบัดเพื่อประเมินอาการอย่างละเอียด เพราะหากเป็นกระดูกร้าวแล้วฝืนวิ่งหรือเดินต่อไป อาจทำให้กระดูกแตกรุนแรงถึงขั้นต้องผ่าตัด หรือมีภาวะแทรกซ้อนในอนาคตได้

แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าตัวเองเป็นแบบไหน?

ลองตอบคำถามเหล่านี้ดู:

• คุณเจ็บเป็นบริเวณกว้าง หรือเฉพาะจุด?
• อาการดีขึ้นเมื่อพักไหม?
• เคยเปลี่ยนพื้นรองเท้าหรือปรับกิจกรรมแล้วแต่อาการยังไม่ดีขึ้น?

หากคำตอบของคุณชี้ไปในทางเจ็บเฉพาะจุด เจ็บแม้ไม่ได้ออกแรง และอาการไม่ดีขึ้นแม้พัก ควรพิจารณาตรวจเพิ่มเติม

จำแนกให้ชัด ป้องกันไม่ให้เรื้อรัง

✔️ หน้าแข้งอักเสบ: มักเกิดจากกล้ามเนื้ออักเสบ เจ็บบริเวณกว้าง หายเร็วเมื่อพัก
❌ กระดูกร้าว: เป็นปัญหาโครงสร้างกระดูก เจ็บเฉพาะจุด ต้องตรวจวินิจฉัยและพักฟื้นนาน

รู้เท่าทันอาการ = ลดโอกาสบาดเจ็บซ้ำ และฟื้นตัวเร็วกว่าเดิม

ควรไปพบแพทย์เมื่อไหร่?

แม้อาการหน้าแข้งอักเสบจะหายได้เองในหลายกรณี แต่หากคุณมีอาการต่อไปนี้ ควรพิจารณาพบแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญ:

• อาการปวดยังคงอยู่แม้พักหลายวัน
• ปวดจนเดินลำบาก หรือมีอาการปวดตอนกลางคืน
• บริเวณหน้าแข้งบวม แดง หรือมีอาการร้อนร่วมด้วย
• ไม่แน่ใจว่าเป็นอาการหน้าแข้งอักเสบ หรือกระดูกร้าว

FAQ: คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับหน้าแข้งอักเสบ

สรุป

“หน้าแข้งอักเสบ” เป็นอาการที่พบได้บ่อยในคนออกกำลังกาย โดยเฉพาะนักวิ่ง แต่สามารถป้องกันและดูแลได้ด้วยวิธีง่าย ๆ หากรู้จักสังเกตอาการตั้งแต่เนิ่น ๆ และดูแลตัวเองอย่างเหมาะสม คุณจะสามารถกลับมาออกกำลังกายได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องกลัวอาการเดิมจะกลับมา

สนใจปรึกษาอาการกับนักกายภาพของเรา?

นัดหมายออนไลน์หรือสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ เบทเทอร์มูฟคลินิก คลินิกกายภาพบำบัดใจกลางสาทร

• TEL: 0981671709
• LINE: https://lin.ee/A1kgZ0f
• Address: ชั้น17 อาคารสาทรธานี 2 N Sathon Rd, Silom, Bang Rak, Bangkok 10500